مریم بانو

چادر شب نوعی پارچه است که با دست بافته می شود. چادرشب بافی، در واقع همان نساجی اولیه جوامع بشری است که در همه جهان رواج داشته و با ورود ماشین به چرخه زندگی بشر، به دلیل اقتصادی نبودن کار دستی، از دور خارج شد. اما امروز با اهمیت پیداکردن صنایع دستی و آثار باستانی، چادرشب بافی نیز مانند دیگر هنرهای بومی و بسیار قدیمی مانند سفالگری، مورد توجه علاقمندان به میراث کهن چه ایرانی و چه غیر ایرانی واقع شده است.
طرح پارچه ها در هر نقطه از کره زمین با نقطه دیگر متفاوت بوده و از آداب و رسوم و فرهنگ بومی تاثیر می پذیرفته است. تنوع رنگ در چادرشب، به آن جلای خاصی داده و چشم هر بیننده ای را به خود جلب می نماید.

علاوه بر استفاده از چادرشب به عنوان کمربند زنانه، کاربردهای دیگری نیز این محصول در گذشته داشته که مهم ترینش استفاده از آن برای بستن رختخواب بوده است. در زمان های قدیم به دلیل اینکه کمد دیواری مرسوم نبوده، رختخواب را درون این پارچه ها قرار داده و چهارگوشه آن را محکم بهم گره میزدند و روی هم می چیدند. به همین دلیل، چادرشب یکی از اقلام اصلی جهیزیه همه نوعروسان شمالی بوده است.

بافت این پارچه ها در شمال ایران، انحصارا توسط بانوان انجام می شود.

هرچند امروز دیگر چادرشب به عنوان کمربند و رختخواب بند کاربرد چندانی ندارد، اما فرآورده های شیک و چشم نوازی مانند:
– رومیزی
– روتختی
– کوسن
– پوشاک
– دیوارآویز
– ساک و بقچه
– کیف و کوله پشتی
– تزئینات شخصی
و بسیاری اقلام دیگر از آن ساخته می شود که مورد توجه علاقمندان به صنایع دستی و گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفته است.